Catupaññāsatima Pariccheda

Katvā vikkamma bāhū’ti, nāma bhūpālasūnuto;

Tassāṇāya pavattiṃsu, sādaraṃ sīhaḷā khilā.

So rājā damiḷe hantuṃ, dhanaṃ sañciya’nekādhā;

Saṅgahaṃ sevakānañca, kurumāno yathocitaṃ.

Alaṅkārakirīṭāni, chattasīhāsanāni ca;

Kārayitvā’bhisekatthaṃ, sacivehā’bhiyācito.

Na yāva rājaraṭṭhassa, gahaṇaṃ hoti tāva me;

Chattussāpanakammena, kiṃ tenā’ti vivāriya.

Sataṃ narasahassānaṃ, saṅkaletvā mahabbalo;

Saṅgāmārabbha kālamhi, vātarogābhipīḷito.

Yujjhituṃ samayo neti, dvādase vacchare lahuṃ;

Upecca devanagaraṃ, gañchidevasahabyataṃ.

Kittināmo ca sacivo, senāpaccamadhiṭṭhito;

Rajjatthiko dinānaṭṭha, nijāṇaṃ sampavattayi.

Ghātetvā taṃ mahālāna-kittināmo mahabbalo;

Patvā’bhisekaṃ bhuñjanto, desaṃ taṃ rohaṇavhayaṃ.

Saṃvaccharamhi tatiye, coḷayuddhe parājito;

Sahatthena sakaṃ sīsaṃ, chinditvā sahasā mari.

Tadāpite kirīṭādi-dhanasāraṃ samādiya;

Pesesuṃ damiḷā coḷa-mahīpālassa santikaṃ.

Bhayā saraṭṭhaṃ hitvā’tha, duṭṭhadese vasaṃ tadā;

Eko vikkamapaṇḍūti, vissuto patthivattajo.

Viññātalaṅkāvuttanto, desamāgamma rohaṇaṃ;

Kāḷatitthe vasaṃ vassa-mekaṃ rajjamakārayi.

Rāmanvayasamubbhūto, tadāyujjha purāgato;

Jagatī pālanāmena, vissuto bhūbhujattajo.

Raṇe vikkamapaṇḍutaṃ, ghātāpetvā mahabbalo;

Tato cattāri vassāni, rajjaṃ kāresi rohaṇe.

Tampi coḷāraṇe hantvā, mahesiṃ dhītarā saha;

Vittasārañca sākalaṃ, coḷaraṭṭhamapesayuṃ.

Rājā parakkamo nāma, paṇḍurājasuto tato;

Akā vassadvayaṃ coḷā, ghātesuṃ tampi yujjhiya.

Ime bhusaṃ lobhabalābhibhūtā,

Gatā asesā vivasā vināsaṃ;

Iccevamaññāya sadā sapañño,

Taṇhakkhayeyeva ratiṃ kareyya.