203.‘‘Mahanto ca so vīro cā’’ti vākye –
Dvipade tulyādhikaraṇe kammadhārayo.
Bhinnappavattinimittā saddā ekasmiṃ vatthuni pavattā tulyādhikaraṇā, visesanavisesassabhūtā samānādhikaraṇā dve padā yadā samasyante, tadā so samāso kammadhārayo
Nāma, idha vā samāsasuttāni saññādvārena samāsavidhāyakāni.
Aggahitavisesanā buddhi visessamhi na uppajjatīti visesanaṃ pubbaṃ hoti, samāseneva tulyādhikaraṇattassa vuttattā tappakāsanatthaṃ payuttā samāsato atirittā ca so iccete ‘‘vuttaṭṭhānamappayogo’’ti ñāyā nappayujjante. Evamaññatra.
Tesaṃ vibhattiyo lopā ca.
Tesaṃ yuttatthānaṃ samāsānaṃ pubbuttarapadānaṃ vibhattī lupyante, cakārena kvaci na.
Tato mahanta vīra iti ca rūpappasaṅge –
Pakati cassa sarantassa.
Vibhattīsu luttāsu sarantassa pubbabhūtassa, parabhūtassa ca assa samāsapadassa pakati hotītīha luttākārā punānīyante.
Tato mahanta vīraiti ṭhite –
‘‘Mahataṃ mahā tulyādhikaraṇe pade’’ti mahantassa mahā.
Taddhita samāsa kitakā nāmaṃvātavetunādīsu ca.
Taddhitādayo nāmaṃ iva daṭṭhabbā taveppabhutipaccaye vajjetvā.
Tato vatticchāya syādi. Mahāvīro, mahāvīrāiccādi.
204.Kammadhārayo dvando ca, tappuriso ca lābhino.
Tayo parapade liṅgaṃ, bahubbīhi padantare.
205.Rattā ca sā paṭī cāti rattapaṭī, mahantī ca sā saddhā cāti mahāsaddhā. Ettha ‘‘kammadhārayasaññe ce’’ti pubbapade pumeva kate āīpaccayānaṃ nivutti.
206.Nīlañca taṃ uppalañcāti nīluppalaṃ, satthīva satthi, satthi ca sā sāmā cāti satthisāmā. Mukhameva cando mukhacando.
Visesanavisessānaṃ yathecchattā kvaci visesanaṃ paraṃ hoti, khattiyabhūtoiccādi, icchā ca yathātanti.